


Ja, het kan. Maar nee, het is niet verstandig. Het kan de tocht van je leven worden, maar je zult je doorlopend bewust zijn van de kwetsbaarheid van dat leven.


Om te beginnen: er zijn geen fietspaden in Rusland. Nergens. Je bent veroordeeld tot een slingerend bestaan op het uiterste randje van de weg. Waarbij veel wegen juist aan die rand geen constante breedte hebben. Er is een stoffige strook net op, net naast het asfalt. Als jij duidelijk maakt dat je vindt dat je op het asfalt hoort, zul je veel automobilisten treffen die je duidelijk maken
dat volgens hen jouw plaats naast de verharding is. Waar voetgangers en van tijd tot tijd karren met paarden ervoor ‘verkeren’.


